MooNLighT

กุทะเลาะกับเพื่อน   กุเสียจัย  กุอยากกลับเปนเหมือนเดิม

กุเปนคนผิด กุพูดไม่ดีเอง  กุยอมรับทุกอย่าง กุเคารพการตัดสินจัยของเพื่อน

การตัดสินจัยที่ว่าจะไม่คุยกะกุ เกียดกุ ไม่ชอบขี้หน้ากุ ทำเหมือนกุไม่มีตัวตน

ส่วนพวกมึงที่บอกว่าอยากช่วยกุทั้งหลายอ่ะ  เปนเพื่อนกุ

เพื่อนร่วมห้อง เพื่อนที่กุแคร์ความรุ้สึกถึงจะไม่สนิทมาก

พวกมึงถามกุ  ว่ากุทะเลาะกะมันเรื่องอารัย?

พวกมึงถามกุว่าทำมัยมันถึงโกดกุขนาดนี้

ถามแบบนี้แทบทุกครั้งเวลาคุยเอ็ม

โดย(อ้าง)บอกว่าอยากจะช่วยจิงๆนะ

ตอนแรกกุก๊รุ้สึกดีอ่ะนะ  ที่พวกมึงอยากช่วย

แต่ไปๆมาๆ  มันใช่แน่อ่อ??

 

กุว่าพวกมึงก๊น่าจะรุ้แร้วนะ ว่ากุทะเลาะกะมันเพราะรัย?

ถึงไม่รุ้แต่พวกมึงก๊รุ้ไม่ใช่อ่อว่ากุทะเลาะกะมัน

ถ้ากุบอกพวกมึงไปพวกมึงจะช่วยกุได้ 100 เปอร์เซ็นอ่อ??

แร้วบางคนที่บอกว่าจะทำหั้ยคืนดีกันเร็วที่สุดจะทำได้จิงอ่อ??

 

ถ้าไม่ได้...  กุจะเสียจัยมั้ย? เคยคิดป่ะ??

ถ้าไม่ได้... คิดดีแร้วอ่อที่จะพูดเหมือนมั่นจัยขนาดนั้น??

ถ้าไม่ได้... มันมีประโยชน์อารัยอ่อ??

ทั้งๆที่มันยอมเรียกชื่อกุแร้วแท้ๆ

แต่มีคนไปรื้อฟื้น...

ไม่รุ้เหตุผลว่าเพื่ออารัย??

 

เพื่อทำหั้ยมันเก็บไปคิดใช่มั้ยว่ากุทำรัยไว้บ้าง??

เพื่อทำหั้ยมันยิ่งมีทิฐิเยอะใช่มั้ย??

 

เอาเหอะ บางทีกุอาจจะหวังสูงไปหน่อย

ว่ามันกำลังจะดีกะกุมากขึ้น

กุคิดไปเอง??? ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยังไง ก๊ขอบคุนละกัน

แต่จะขอบคุนมากเลยถ้าเลิกพูดเรื่องนี้ซะที

 

 

ทัมมัยอ่ะ  ไม่เข้าจัยเลย

เด่วนี้คนๆนี้มันเปนลูกที่เลวมากเลยหรือไง  ไม่ไว้จัยกันเลย

คุยโทสัพกะเพื่อนก้อหาว่าคุยกะผุชาย 

เออใช่ดิ  ถ้ากุมันเลวมากก้อไล่ออกจากบ้านไปเรยดิ

จะหั้ยอยุทำมัย  ด่ากันทุกวัน

ไม่ช่วยงาน ไม่ทำงาน

เหนกุเปนรายอ่ะ  กุเปนนักเรียนหรือคนใช้อ่ะ

กุเล่นมั่งไม่ได้เลย  ทำมัยบ้านอื่นเค้าไม่เหนด่าลูกแบบนี้เรยอ่ะ

เอาลูกไปเทียบแต่พวกคนดีๆ  ทีคนที่เลวกว่านี้อ่ะมีเยอะแยะ

กุมันเลวมากนักหรอ   โว้ยยยยยยยยยยยยยยย

เชี่ย เบื่อๆ   อยากหนีไปที่อื่น ไม่อยากอยุที่นี่ว่ะ  แม่ง

มีแต่คนด่า  ทัมมัยคนอื่นมันไม่เหนจะโดนห้ามขนาดนี้เรย

ด่ากุ บ่นกุ ยึดของๆกุ   ทุกอย่างอ่ะ

ปิดกั้นทุกอย่าง   ไม่ไหวว่ะ แม่ง กุไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนะ

ถ้ามีลูกแบบกุแร้วไม่พอจัยก้อไล่กุออกไปเรยไป

ไม่เคยอยากอยุเหมือนกัน  บ้านที่มีแต่คำบ่น ด่า

ทรอสัพคุยไม่ได้เรยไง  คอมก้อเล่นดึกหน่อยไม่ได้

เหอะๆๆๆ   เบื่ออออออออออออออออออออออออออออ

เปนอารัยกันไปหมดวะ

หรือกุมันเลวเอง????????????????

เคยมั้ย....  บางทีก้อรุ้สึกว่าตัวเองงี่เง่า

ไม่มีเหตุผล   เหนอารัยขวางหูขวางตาโดยไม่ใช่เรื่อง

จนคนรอบข้างเริ่มจะหมดความอดทน

...บางคนอาจจะตีตัวออกห่าง...

...บางคนอาจจะเตือนแล้วจากไป...

และก้อมีบางคนที่ยินดีอยู่ข้างๆเรา..

แต่ถ้ามี  ก้อน้อยเหลือเกิน..

 

แต่ไม่ใช่ความผิดของใครเลยนอกจากตัวเราเอง

เพราะแม้แต่ตัวเองยังรุ้สึกไม่ชอบการกระทำที่ตนทำ

จะให้ใครที่ไหนมารับได้กัน

 

ตอนนี้รุ้สึกเส้าเหลือเกิน

จะมีบ้างมั้ย  คนที่อยุข้างๆ

จะมีมั้ยซักคน...

ขอแค่คนเดียวเท่านั้น

แค่อยู่ข้างๆเรา แค่นั้น...

แคร์กันซักนิด

คิดถึงความรุ้สึกเราบ้าง

จะมีมั้ย...

 

___________________________,,

 

ชีวิตของฉันดำเนินไปทุกวัน

ชีวิตอันว่างเปล่า...

 

เวลาที่แสนจะมีค่าในสายตาของใครๆ

สำหรับฉันในตอนนี้แทบจะไม่มีค่าเลย

สิ่งสำคันที่สุดในเวลานี้คือ...

ความหวัง และกำลังจัย

เพียงแค่นั้นเอง...

 

 

edit @ 4 Jan 2008 16:36:40 by MøØñ£ïght13

edit @ 4 Jan 2008 16:37:40 by MøØñ£ïght13

บางครั้งคนเราก้อรุสึกว่ามั่ยมีคัยเลย

มั่ยมีซักคนที่จามาเข้าจัยความอ้างว้างที่เราเปนอยุ

มั่ยมีคนเข้าถึงจิตจัยของเราอย่างแท้จิง

แต่ถ้ามี  จะมีซักกี่คน??

 

บางครั้งการหลอกลวง  มันอาจจะทำหั้ยเรารุอารัยเกี่ยวกะตัวเองมากขึ้น

รุว่าความรุสึกที่แท้จิงที่เรามีต่อเค้าเปงยังงัย

มันคืออารัย   รัก หรือแค่หลง??

สิ่งที่เราคิดว่ามันคือความรัก  ซึ่งมันเปนสิ่งที่สวยงามเกินกว่าจะมาเปนสิ่งนี้

แท้จิงมันคืออารัยกันแน่...

มันใช่ความรักแน่หรือ

สำหรับเรา  ในเวลานั้น  สิ่งที่เราคิดว่าคือความรัก

มันเปนสิ่งที่สวยงามเหลือเกิน

แต่มันก้อไม่ใช่...

เพราะคำว่า"รัก" มั่ยชั่ยการหลอกลวง

มั่ยใช่เพียงรูปกาย

แต่เปนสิ่งที่ออกมาจากจิตใจ

และสวยงามตลอดเวลา

มั่ยชั่ยเพียงชั่วคราว

ถึงแม้ว่าบางครั้งจะทำหั้ยเราต้องเสียน้ำตา

แต่มันก้อจะสวยงามเสมอ...

 

เวลานี้  คิดถึงสิ่งๆนึงที่เทอเคยทำ

สิ่งที่เราคิดว่ามันคือรักจากเทอ

แต่ที่แท้คือสิ่งจอมปลอม

นี่แหละ  ที่เรียกกันว่า"การหลอกลวง"

ที่เมื่อเราได้รับรู้

มันทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รักเทอจิง

ที่แท้เราก้อโกหกความรู้สึกตัวเอง

ความรู้สึกที่"รักเทอ"

ไม่เคยหายไปไหน  แต่แท้จิงแล้วมันไม่เคยมีอยุเลยตะหาก

วันนั้น คำนั้นที่เทอพูดมา  "ทุกอย่างเปนแค่เรื่องล้อเล่น"

มันเปนตัวตัดสินทุกอย่าง

ว่าเราจะจมอยุกะความรุสึกที่คิดว่ามันคือความรักไปอีกนานแค่ไหน

 

ถึงแม้ว่าเราแทบจะไม่ได้อารัยจากการหลอกลวงครั้งนี้

แต่อย่างน้อยมันก้อทำหั้ยเราได้เข้าจัยว่า...

ความรู้สึกที่แท้จิงมันเปนยังไง

ความรุสึกที่เราจะได้รู้หลังจากถูกหลอกลวง

ความรู้สึกที่"ไม่เคยรักเทอมาก่อนเลย"

เออ  กูก้อคิดอยู่แร้วอ่ะแหละว่ามรึงอ่ะหลอกกู

เมิงคิดว่ากูควายมากใช่ป้ะที่เชื่อเมิง

แต่เสียจัยว่ะ  บังเอิญกูไม่ได้โง่ขนาดนั้น

กูรู้หมดทุกอย่างเรยว่ะ 555555555555555+

เมิงคิดว่ากูจาเชื่อเมิงใช่ป้ะ คิดว่ากูพิศวาสเมิงมากมายเรยอ่าดิ

แต่เสียจัยด้วยว่ะ   ถึงกูจาเคยคิดนะแต่พอมาวันนี้กูนี่แบบ  รู้เรยอ่ะสันดานเมิง

ถ้าจาหลอกกันขอเนียนๆกว่านี้หน่อยดั้ยป้ะล่ะควาย  55555+

เอาซะจนกูรู้หมดเรยว่ะแสรด      อีทอมแรด

กูเคยเหนเมิงเปนเพื่อนนะแต่เมิงมั่ยเคยอ่ะ แค่คำว่าเพื่อนก้อหั้ยมั่ยดั้ยอ่ะ

กูก้อเสียความรู้สึกอ่านะ

แต่จาบอกว่ากูพิศวาสเมิงเนี่ยดิ

555555555555555555555+

กูอยากจาขำหั้ยตายโหงไปเรยว่ะ

คนอย่างเมิงเนี่ย  มานเรียกว่ารายดีวะ

ยิ่งกว่าควายตัวใดรวมๆกันอ่ะ

สัสเยดแม่ง   กูไม่อยากจาพูดว่ะ

ถ้าคิดว่ากูแก้ตัวจาไปถามเพื่อนกูก้อได้นะว่าคิดไงก่าเมิงอ่ะ

5555555555555555555555555555555+

 ------------2 ปี เอสเจของเรา------------

 

 

ครบรอบ2ปีแล้วนะ เอสเจของพวกเรา

ถ้าพูดถึง...ความผูกพันที่มีให้พวกพี่

พูดไม่ได้นะ  แต่ว่า มันมากมายเหลือเกิน

มากซะจน ไม่มีอะไรสามารถทดแทนได้เลย

ความสุข ทุกข์ เศร้า โหดร้าย  ไม่ว่าเมื่อไหร่ มันจะผ่านไปด้วยดีเสมอ

ที่ผ่านมา มีความสุขมากๆ ตั้งแต่ที่พวกพี่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต

 

เคยถามตัวเองหลายครั้ง  ว่าความสุขที่แท้จริงเป็นยังไง

ใช่การเป็นผู้รับสิ่งดีๆรึป่าว

หรือว่าเป็นการให้สิ่งดีๆกับคนที่เรารัก

ความสุขของเรา คือการให้สิ่งดีๆกับพวกพี่ไง

ถึงแม้ว่าพี่จะได้รับรู้มั้ย

เราไม่รู้ รู้แต่ว่า แค่ได้ให้เราก้อมีความสุขแล้ว

มีความสุขมากเหลือเกิน

เมื่อไหร่ที่เราได้เห็นพวกพี่มีความสุข เราจะสุขตามไปด้วยเสมอ

นี่สินะ ความสุขที่แท้จริง

ถึงแม้ว่าคนอื่นจะมองว่ามันเป็นสิ่งจอมปลอม เราก้อยังเชื่ออย่างงั้น

เชื่อตลอดไป...

ขอบคุนนะ  ขอบคุนทุกๆอย่าง

ขอบคุนพระเจ้าที่ทำให้เราได้อยู่ในโลกเดียวกัน

ถึงแม้ว่าเราจะมองท้องฟ้าจากคนละที่ก้อตาม...

กลับมาแล้วจ้า

โอ้ยคิดถึงคอมมากมาย

ทั้งกอดทั้งหอม(นังโรคจิต!!)

เฮ้ออออ ก้อหนุกหนานดีเน้ เล่นน้ำตกหนุกมันส์มากๆ

แต่พอตกกลางคืน  อยากกลับบ้าน คิดถึงคยูกี้

โอ้ยไม่ไหว  นั่งฟังเสียงกี้ตั้งนานกว่าจะหลับได้ตั้งตีสอง

ก้อความคิดถึงมานห้ามกานมิได้ชิม้า(อ้วกกก!!~)

รู้สึกว่าวันที่2จะหนุกสุดอ่านะ

เพราะเปนวันที่ได้เล่นน้ำตก   อยากบอกว่าสวยมากๆ

แต่มีถึงชั้น7แน่ะ  ไอเราก้อขึ้นไปแค่ชั้น3ก้อจาอ้วกแล้วว

ไม่ไหวจิงๆ สังขานมิอำนวย

แต่สวยมากจิงๆ น้ำใสแจ๋วมากๆ  อยากไปอีกนะเนี่ย

(เรื่องต่อไปนี้เปนเรื่องสุดรั่ว  หากรับความรั่วของเดี๊ยนมิได้ กรุณาอ่านต่อไป(พูดเพื่อ??)

ในตอนเย็นๆของวันที่2  หลังจากเก็บของเพื่อออกจากที่พักของคืนวันแรก

เพื่อไปในที่ๆดีกว่า สวยกว่า มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า  ขอย้ำมากกว่า!!~

เราเดินอย่างหน้าชื่นตาบานไปที่รถพร้อมกะมายพาเร้น

ฮ้า  ที่ใหม่ที่ดีกว่า สวยกว่า สบายกว่า กำลังรอเราอยู่!!

หลังจากนั้น เราก้อนั่งรถเพื่อไปถึงที่หมายให้เร็วที่สุด

เพราะตอนนั้นอยากสระผมมากมาย (หลังจากเล่นน้ำตกเสดยังไม่ได้สระเพราะไม่สะดวก)

เมื่อถึงที่หมาย...

อ๊ากกกกกกกกกก มันอารายกานเนี่ยยยย

อ่ะ ยังไม่แน่จัย "นี่ใช่ที่ๆเราจะมาจิงๆหรอป๊า"

เราถามด้วยความหวังที่ล้นปรี่(ขอหั้ยไม่ใช่เติ๊ดดด)

"อือ ช่ายย ที่นี่แหละ" หมดแล้ว ความหวังทุกอย่าง แง้T_T

สภาพคร่าวๆของมันก้อคือ  เปนที่พักเก่าๆ ไม่มีตู้เย็น ไม่มีแอร์ ไม่มีพัดลม ไม่มีมุ้งกันยุง

และไม่มีกระจกกั้นหน้าต่าง แถมที่พักที่ว่าคือมันอยู่ในป่า

โอ้วววว  นู๋จาเปงลมตายแล่ว น้ำตาไหลเลยง่ะตอนนั้น

"ป๊า  ไม่เอาอ่ะ นู๋ม่ายย๊อมมม ไหนบอกมีครบทุกอย่างไงนี่อาร๊าย เตียงก้อไม่มี ไม่มีครบทุกอย่าง!!~"

นี่คือคำพูดในตอนนั้นที่เราได้พูดกะพ่อบังเกิดเกล้า

แต่พ่อชั้นยังไม่รู้เรื่องเพราะกำลังเตรียมตัวไปตกปลากะเพื่อน

ตอนนี้เปนเวลาอันชอกช้ำมากถึงมากที่สุด

ครายก๊านนน ไหนบอกมีครบทุกอย่างไง ครัยเปนคนบอก กุจาฆ่าเมิง O[ ]o

แต่ในที่สุด ก้อไม่ได้นอนที่นั่นเพราะว่าไม่มีครัยรับได้กะสภาพที่พัก(ยกเว้นคนบอกว่ามีครบทุกอย่าง -*-)

เฮ้อออ อย่างน้อยๆก้อดีไปแหละ ที่ไม่ได้พักที่นั่น

ไม่งั้นถ้ากลับมา สงสัยต้องตายเพราะไข้มาลาเรียเป็นแน่แท้!!

ยุงเยอะโคตร แถมร้อนมากมาย อย่างงี้นู๋รับม่ายดร้ายคร่า

 ในที่สุด นู๋ก้อหยุดน้ำตาไหล เพราะพวกผู้ใหญ่ที่รัก(ยกเว้นอีคนพูดอ่ะ)

เค้าตกลงกันว่าจะไปพักที่โรงแรม(ไม่ม่านรูดน้าเฟ้ย)

โอเค  ก้อยังดีฟร๊ะ  เฮ้ออ โล่งไปที

ในที่สุดเรื่องก้อจบลงด้วยประการฉะนี้

เรื่องนี้สอนให้(นู๋)รู้ว่า  ห้ามเชื่อคำพูดของใครก้อไม่รู้เด็ดขาด!!~

 

ฮ้า  วีรกรรมครั้งนี้ก้อจบซะทีเน้

ลำบากยากเย็นดีแท้

ไปแก้บล๊อกต่อดีกว่า

เม้นนะจ๊ะ

อิอิ

edit @ 30 Oct 2007 15:04:04 by MøØñ£ïght13

วันนี้เราไปร่วมถวายพระพรแด่ในหลวงที่โรงพยาบาลศิริราชมา

อากาศร้อนมากแต่แถวนั้นของกินอร่อย(วกมาเรื่องกินจนได้)

เอาอาร์มไปถวายด้วย(ชิ้นงานปักกาวรีดสำเร็จนั่นแหละ)

บางคนอาจจะไม่เคยเห็น

นึกภาพชิ้นงานปักที่มีกาวสีใสๆอยู่ด้านหลังไว้สำหรับรีดติดเสื้อนั่นแหละ

ก้อนะ  ไปถวายแด่ในหลวง

มีเจ้าหน้าที่มาขอด้วย  น่าเกลียดชะมัด

เหอๆ  แต่ก้อสนุกดีนะ ถึงจะอากาศร้อนไปหน่อย

ขากลับแวะกินข้าวหมูแดงกะเกี๊ยวซ่า

(คัยอยู่แถวนั้นอ่ะจะรู้ว่าร้านไหน ร้านที่มีทอมน่ารักๆคนนึงเป็นคนขายอ่ะเนอะ อิอิ)

 

พุ่งนี้เราก้อจะไปเที่ยวแล้ว  คงไม่อยู่2-3วัน

จะเอานิยายที่ซื้อมาไปอ่านหั้ยหมดเลย อิอิ

ตอนนี้นิยายที่ซื้อมาเราอ่านจบไป 2 เล่ม

เล่มแรกของเจ๊แตม เล่มที่สองของเจ้าปลาน้อย

หนุกดีอ่ะ  นางเอกบ๊องทั้งคู่เลย

555+  ตอนนี้เริ่มปรับสภาพบล๊อกหั้ยมันดูดีมีสกุลยิ่งขึ้น

หากคัยสนใจจะเข้ามาเยี่ยมชม(ไม่มีหรอก พิมไปงั้น)ก้อเม้นด้วยน้า

เพราะตอนนี้บล๊อกร้างมากมาย ไม่มีคัยมาสนใจเลย

ฮู้  น้อยใจจิงๆนะเนี่ย  (จะโทดคัย บล๊อกไม่สวยเองนิหว่า)

ก้อเรามันไม่ค่อยจะมีความสามารถอ่านะ

เลยต้องใช้เวลานิสนึง(นิสนึงของแกมัน10ชาติของคนอื่นอ่ะ)

เฮ้อออ ไม่มีรัยจาพิมแร้ววว

ไปดีกร่า

หุหุ  บายบายน้าจุ๊ฟๆ

 

เซงจัดอย่างแรงอ่ะคับ

วันนี้ไปงานมหกรรมหนังสือระดับชาติมา

ก้อหนุกดีอ่ะ แต่คนเยอะโคตร  อยากจะเป็นลมเลยทีเดียว

ตอนนี้สภาพบล๊อกเริ่มจะดีขึ้น  แต่ว่ามันก้อยังเหมือนไปเส็ดอ่ะ

กำลังปรับปรุงอยู่เหมือนกันเน้  (ถึงแม่บางทีจะเริ่มเบื่อนิดนึงก้อตามที -*-)

ถ้าคัยมีวิธีดีๆช่วยแนะนำกันหน่อยน้า

เอาล่ะๆ  วันนี้ไม่รุจะพิมรัยดี

ทำไงดีล่ะ  เฮ้ออออ

ช่างมันเนอะ

เด่วค่อยมาอัพใหม่ก้อได้

55+  โอเค ไปดีก่า

บายนะ

เม้นหน่อยเถอะขอร้องคัยที่เข้ามาอ่ะ

เค้าเปลี่ยนธีมใหม่

บล๊อกเก่าช้านมาน...

ไปดีแล้วล่ะ T^T

เส้า&เซงจิต อย่างแรง

ก่อนวันเปลี่ยนธีมใหม่สองวัน

เราก้ออุส่าตกแต่งซะอย่างดีจนเกือบเส็ด

แต่พอตื่นเช้ามา เปิดคอม

เข้าเวบ  ???

ง่ะ ตกจัยอย่างแรง มันอารัยกานเน่

โฮกกกกกก

บล๊อกสุดที่รักช้านน

มันพังแล้ว

ไปดีเถอะนะลูกเอ๋ย

ถ้าชาติหน้ามี exteen เราคงได้เจอกันใหม่

T0T เส้า จิตตกอย่างแรงง !!

หลังจากนั่งทำจัยมาประมาน 5-6 วัน

ก้อเริ่มมีแรงสู้

ยากกกกส์ สู้ต่อไป ไอ้มดแดงง

เราเริ่มต้นกันใหม่ดีกว่าเนอะ

โฮะๆ  แต่ยังแอบอาลัยบล๊อกเก่าว่ะ

เง้ออออ อ~

Y^Y